Life Style : ਹਰਿਆਲੀ ਤੀਜ ਨੂੰ ਹਿੰਦੂ ਧਰਮ ਵਿੱਚ ਵਿਆਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਤਿਉਹਾਰ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਪਿਆਰ, ਸਮਰਪਣ ਅਤੇ ਵਿਆਹੁਤਾ ਖੁਸ਼ੀ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਇਸ ਦਿਨ, ਔਰਤਾਂ ਦਿਨ ਭਰ ਬਿਨਾਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਵਰਤ ਰੱਖਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੀ ਲੰਬੀ ਉਮਰ, ਚੰਗੀ ਸਿਹਤ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਜੀਵਨ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦੇਈਏ ਕਿ ਇਸ ਸਾਲ ਯਾਨੀ 2025 ਵਿੱਚ, ਹਰਿਆਲੀ ਤੀਜ 27 ਜੁਲਾਈ, ਐਤਵਾਰ ਨੂੰ ਮਨਾਈ ਜਾਵੇਗੀ। ਅਜਿਹੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ, ਜੇਕਰ ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੋਚ ਰਹੇ ਹੋ ਕਿ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ‘ਤੇ ਹਰਾ ਰੰਗ ਕਿਉਂ ਪਹਿਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਆਓ ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਦਾ ਕਾਰਨ ਦੱਸਦੇ ਹਾਂ।
ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੀ ਮਹੱਤਤਾ ਕਿਉਂ?
ਹਰਿਆਲੀ ਤੀਜ ਵਿੱਚ “ਹਰਿ” ਸ਼ਬਦ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿੱਚ, ਕੁਦਰਤ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਰਿਆਲੀ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਉਸ ਹਰਿਆਲੀ ਵਾਂਗ ਜੀਵਨ ਵਿੱਚ ਤਾਜ਼ਗੀ ਅਤੇ ਊਰਜਾ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਕ ਹੈ। ਹਰਾ ਰੰਗ ਜੀਵਨ, ਉਪਜਾਊ ਸ਼ਕਤੀ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ, ਸ਼ਾਂਤੀ, ਪਿਆਰ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦਾ ਰੰਗ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਹਿੰਦੂ ਪਰੰਪਰਾ ਵਿੱਚ, ਇਸ ਰੰਗ ਨੂੰ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਦਾ ਮਨਪਸੰਦ ਰੰਗ ਵੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਸ਼ੁਭ ਅਤੇ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਊਰਜਾ ਦਾ ਸਰੋਤ ਮੰਨਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਇਸੇ ਲਈ ਇਸ ਦਿਨ ਨਵ-ਵਿਆਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਹਰੀ ਸਾੜੀ, ਹਰੀਆਂ ਚੂੜੀਆਂ ਅਤੇ ਹਰੇ ਗਹਿਣੇ ਪਹਿਨਣ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਹੈ।
ਹਰਿਆਲੀ ਤੀਜ ਦਾ ਸਿੱਧਾ ਸਬੰਧ ਸਾਵਣ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਅਤੇ ਬਰਸਾਤ ਦੀ ਰੁੱਤ ਨਾਲ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਮੌਸਮ ਵਿੱਚ, ਧਰਤੀ ਮੁੜ ਨਵਜੀਵਨ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਹਰਿਆਲੀ, ਫੁੱਲਾਂ, ਰੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਔਰਤਾਂ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਪਾ ਕੇ ਕੁਦਰਤ ਦੇ ਇਸ ਤਿਉਹਾਰ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਹਰਿਆਲੀ ਤੀਜ ਦੀ ਕਥਾ ਅਤੇ ਪਰੰਪਰਾ
ਇਹ ਤਿਉਹਾਰ ਮੁੱਖ ਤੌਰ ‘ਤੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਦੀ ਯਾਦ ਵਿੱਚ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪੌਰਾਣਿਕ ਮਾਨਤਾ ਅਨੁਸਾਰ, ਮਾਤਾ ਪਾਰਵਤੀ ਨੇ ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਕਠੋਰ ਤਪੱਸਿਆ ਕੀਤੀ। ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਉਸਦੀ ਭਗਤੀ ਤੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ ਕੇ, ਭਗਵਾਨ ਸ਼ਿਵ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ ਲਿਆ। ਇਸ ਦਿਨ ਵਰਤ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹ ਇਸ ਵਰਤ ਨੂੰ ਸ਼ਰਧਾ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਮਨ ਨਾਲ ਰੱਖਣਗੀਆਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਿਵ ਵਰਗਾ ਗੁਣਵਾਨ ਪਤੀ ਮਿਲੇਗਾ ਜਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪਤੀ ਦੀ ਉਮਰ ਲੰਬੀ ਹੋਵੇਗੀ।
ਕਿਵੇਂ ਮਨਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ? ਤੀਜ ਦਾ ਤਿਉਹਾਰ
ਇਸ ਦਿਨ, ਔਰਤਾਂ ਸਵੇਰੇ ਜਲਦੀ ਇਸ਼ਨਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਹਰੇ ਰੰਗ ਦੇ। ਹੱਥਾਂ ‘ਤੇ ਮਹਿੰਦੀ ਲਗਾਈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਰਵਾਇਤੀ ਗੀਤ ਗਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਝੂਲੇ ਦੀ ਪਰੰਪਰਾ ਕੀਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ, ਔਰਤਾਂ ਸੋਹਾਗ ਦੇ 16 ਗਹਿਣਿਆਂ ਨੂੰ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਵ-ਪਾਰਵਤੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਵਿਆਹੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਾਪਿਆਂ ਦੇ ਘਰੋਂ “ਸਿੰਧਾਰਾ” ਭੇਜੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਚੂੜੀਆਂ, ਮਹਿੰਦੀ, ਬਿੰਦੀ, ਕੱਪੜੇ ਅਤੇ ਘੇਵਰ ਵਰਗੇ ਰਵਾਇਤੀ ਪਕਵਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਦਿਨ ਰਾਜਸਥਾਨ, ਮੱਧ ਪ੍ਰਦੇਸ਼, ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਵਰਗੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਉਤਸ਼ਾਹ ਦੇਖਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
